دیده ای وقتی زل می زنی به چیزی و بعد چشمانت را می بندی.. انگار تب دارند چشمانت و...

همه داغی پلکهایت را حس می کنی؟

الان آن طوری هستم..

شاید چون به مرگ فکر کرده ام نصف شبی!

پ.ن : کتاب " بیگانه"  از آلبر کامو  و  "ها کردن " از پیمان هوشمند زاده خوانده شد...

 " خانم دالاوی " از ویرجینیا وولف در دست خواندن است و " ۱۹۸۴ " در نوبت خواندن !

دلم می خواهد بروم یک جای دور ..

هیچکس نباشد ..

نه توضیح بخواهد، نه حد معلوم کند، نه خط بکشد، نه تکلیف معلوم کند ..

نه بگوید راست برو ؛

نه بگوید چپ بنشین ..

نه بگوید ، نه بگوید ، نه بگوید ..

لال باشم و لال باشد همه دور و برم ..

سکوت هم نه، که نکند بشکند..

لال باشد که هیچ زبان باز نکند..

نامه هم ننویسم که کجایم ! بر می گردم ؟ بر نمی گردم ؟

 اصلا نباشم که بحثم شود،

اصلا نباشم که بپرسندم یا نپرسندم ..

.

.

بروم دور..

.

.

سهم زندگیت مال دیگران ؛

سهم تو فقط، یک وجب خاک گور و دو متر کفن..

کفایت می کند دیگر ؟ نه ؟

.

.

از سرمان هم زیاد است بنده خدا ..

بروم دور...

بروم دور...

بروم دور...

پ .ن : غموایه هایم برای خسرو شکیبایی هم بماند تا بعدی نه چندان دور.. دلم برایش تنگ خواهد شد ..  می مردم برای رضا صباحی خانه سبزش ......راست می گوید .. من غریبه پرستم !

"آنان که علی را چو خدا می دانند / کفرش به کنار.. عجب خدایی دارند... "

مرد بودن یعنی :

دو  شانه که همیشه نباید جایگاه بغضهایت باشند... یعنی دو شانه که در آغوش بگیری و..

مطمئن باشی که  اگر روزی هم محکم نمانند... تو محکم نگاهشان می داری...

مرد بودن یعنی :

آن دو شانه ای که وقتی قدرشناسیت را می بیند... محکم می ماند...

چه پدر باشد.. چه برادر.. چه همسر!  :)